Kaolin, kaolin kalcynowany, kaolin płukany, metakaolin.

Zastosowania kaolinu obejmują:
Jako niezbędny surowiec mineralny dla dziesiątek gałęzi przemysłu, takich jak papiernictwo, ceramika, guma, przemysł chemiczny, lakierniczy, medycyna i obronność, kaolin charakteryzuje się pewną plastycznością, która sprawia, że ​​masa ceramiczna nadaje się do toczenia, iniekcji i formowania.

Rolą kaolinu w ceramice jest wprowadzenie Al2O3, który sprzyja powstawaniu mulitu i poprawia jego stabilność chemiczną oraz wytrzymałość na spiekanie.

Podczas spiekania kaolin rozkłada się na mulit, który tworzy główną strukturę zapewniającą wytrzymałość zielonego ciała, co może zapobiec odkształceniu produktów, zwiększyć temperaturę wypału i nadać zielonemu ciału określoną białość.

Metakaolin (w skrócie MK) to bezwodny krzemian glinu (Al2O3 · 2SiO2, w skrócie AS2) powstający w wyniku dehydratacji kaolinu (Al2O3 · 2SiO2 · 2H2O, w skrócie AS2H2) w odpowiedniej temperaturze (600–900°C). Kaolin należy do warstwowej struktury krzemianowej, a warstwy są połączone wiązaniem van der Waalsa, w którym jony OH są mocno związane. Podgrzanie kaolinu w powietrzu powoduje kilkukrotną zmianę jego struktury. Po podgrzaniu do około 600°C struktura warstwowa kaolinu ulega zniszczeniu w wyniku dehydratacji, tworząc metakaolin w fazie przejściowej o słabej krystaliczności. Ze względu na nieregularny układ cząsteczkowy metakaolinu, wykazuje on termodynamiczną metastabilność i żelowalność przy odpowiednim wzbudzeniu.

Metakaolin to rodzaj wysokoaktywnej domieszki mineralnej. Jest to amorficzny krzemian glinu powstały z ultradrobnoziarnistego kaolinu prażonego w niskiej temperaturze. Charakteryzuje się wysoką aktywnością pucolanową i jest stosowany głównie jako domieszka do betonu, a także do produkcji wysokowydajnych polimerów geologicznych.